Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11970 K.2025/7097

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 30.09.2020 tarihli ve 2020/224 Esas, 2020/118 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.05.2019 tarihli ve 2017/186 Esas, 2019/418 Karar sayılı kararı ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 168/2, 116/2 ve 52/2. maddeleri uyarınca sırasıyla kurulan 1 yıl 3 ay hapis ve 4.800,00 TL adli para cezaları ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesine,