Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12072 K.2025/7143

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "aleyhine kesin, somut, şüpheden uzak delil bulunmaksızın hüküm kurulduğuna, atılı suçu işlemediğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise "her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaksızın sanığın cezalandırıldığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine" dair olduğu belirlenerek yapılan incelemede;