KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/12117 E., 2025/14829 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Eylül 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/1689 E., 2021/769 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hükümler
- İlk derece mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığına kararının kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
391 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/4-d maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verildiği; sanık müdafii ile katılan vekilinin istinaf talepleri üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince duruşma açılarak ilk derece mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak,
sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 168/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca (2'şer kez olmak üzere) ayrı ayrı 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedildiği ve aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla; hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği,
298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aleyhe bozma yasağının ihlâl edildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, tek suç oluştuğu hâlde iki ayrı hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararı verildiğine, TCK'nın 145. maddesinin uygulanma şartlarının oluştuğuna, sanığın temyiz isteminin, kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına ya da cezasının ertelenmesine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığına kararının kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine dair verilen kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/12117, K. 2025/14829, 9 Eylül 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama