Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12344 K.2025/8486

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 35, 62 ve 51.maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 15 gün hapis cezasına hükmedildiği, sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu, aynı Kanun'un 51.maddesinin hükümden çıkarılarak sanığın 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurunun esastan reddine karar verildiği, hükmün temyizi kabil olduğu anlaşılmakla;

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, suç nedeniyle kimsenin zarara uğramadığına, hakkında şikâyet olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;