Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/1244 K.2022/7930

İnşaat veya yıkımla ilgili emniyet kurallarına uymamak ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 176/1(2 kez), 151/1, 62/1 (2 kez) ve 52. (2 kez) maddeleri gereğince 2 defa 3.000,00 Türk Lirasi adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 62. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/02/2020 tarihli ve 2018/60 esas, 2020/119 sayılı kararını müteakip, sanık müdafiinin anılan karara karşı istinaf talebinin sanık hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin kesin adli para cezasına ilişkin olduğundan bahisle reddine ilişkin aynı Mahkemenin 11/03/2020 tarihli ve 2018/60 esas,

2020/119 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair İstanbul Anadolu 62. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/07/2020 tarihli ve 2018/60 esas, 2020/119 sayılı ek karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 09/12/2021 gün ve 14135-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/01/2022 gün ve 2021/154530 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık ve sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen 12/02/2020 tarihli karara karşı sanık müdafiinin 15/02/2020 tarihinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, 11/03/2020 tarihli ek karar ile talebin reddine karar verildiği ve söz konusun kararın 16/03/2020 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin anılan karara karşı da istinaf yoluna başvurmasını takiben, Mahkemesince artık bu aşamada dosyanın istinaf incelemesi amacıyla ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, talebinin reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin mahkemenin 12/02/2020 tarihli mahkumiyet kararını 15/02/2020 tarihinde istinaf ettiği, mahkemenin 11/03/2020 tarihli ek kararıyla istinaf talebinin reddine karar verildiği, müdafiinin 16/03/2020 tarihinde bu ek kararı da istinaf etmesi üzerine mahkemenin dosyayı istinaf incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine göndermesi gerekmesine rağmen 24/07/2020 tarihli ek kararıyla da istinaf talebinin reddine karar verdiği ve bu ek kararın yok hükmünde olduğu ve mahkemenin 12/02/2020 tarihli kararının usulüne uygun kesinleşmediği,