Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12608 K.2024/3167

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın hırsızlık suçundan 1 yıl 8 ay hapis ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan sonuç ceza olarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve verilen hapis cezalarının ertelendiği, anılan hükümler aleyhine bir temyiz istemi bulunmaması nedeniyle bu kararın bozmadan sonra kurulan 12.04.2022 tarihli kararda 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan; hüküm fıkrasına "sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 119/1-c ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 10 ay hapis cezasının sanığın kazanılmış hakkı gözetilmek suretiyle 5 ay hapis cezası üzerinden infazına, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine,