Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12651 K.2025/6662

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, "sanığın atılı suçu işlemediğine, atılı suçtan dolayı cezalandırılmasına yeter, kesin, şüpheden uzak delil bulunmadığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın adli sicil kaydında Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli ve 2016/179 Esas, 2016/344 Karar sayılı 06.09 2016 tarihinde kesişnşleşen ilâmında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle, bu ilâm tekerrüre esas alınarak sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, Bakırköy 29 Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2014 tarihli 2014/445 Esas, 2014/467 Karar sayılı ilâmı mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.