KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/12673 E., 2025/6174 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2024/4000 E. 2024/2886 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, ''eksik araştırma yapıldığına, beraat kararı verilmesine, TCK'nın 62. maddesinin uygulanması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ve müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;
İkinci kez mükerrer olan sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine mahkemesince karar verilemeyeceği, bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hâkiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,
bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmından denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1 maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Avanos Asliye Ceza Mahkemesine,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/12673, K. 2025/6174, 9 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama