Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/12783 K.2022/19121

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/11/2010 gün 274-300. 06/12/2008 gün 144-234, 23/09/1974 gün 224-408 ve 16/04/1973 gün 213-345 sayılı kararlarında temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hale getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtay'da olduğu belirtilmiştir.

Anılan Ceza Genel Kurul Kararları ışığında ve 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme istemi konusunda karar verme görevinin, bu istemle birlikte temyiz itirazı da yapılmış bulunduğundan, Yargıtay’a ait olduğu, sanık ...’ın savunmasında en son bildirdiği adrese tebligat çıkarıldığı, fakat bildirilen adresin yıkılmış olması nedeniyle tebligatın iade edildiği, ikinci olarak sanığın MERNİS adresine tebligat çıkarıldığı, yine bu adresin de yıkılması nedeniyle iade edildiğine dair şerh düşüldüğü ve bu hususun mahalle muhtarı tarafından tasdik edildiği,

sistem üzerinden İçişleri Bakanlığı, Dış İşleri Bakanlığı ve İSKİ’den yapılan adres sorgusu sonucunda farklı bir adrese ulaşılamadığı, Tebligat Kanunu’nun 28/3. maddesi uyarınca, mahkemesince kolluk marifeti ile herhangi bir adres araştırması yaptırılmadan, gerekçeli kararın 18.10.2015 tarihinde resmi gazetede yayınlandığının anlaşılması karşısında, Tebligat Kanunu’nun 28/3. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliği usulsüz olduğundan, öğrenme üzerine gerçekleşen temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;