KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/12998 E., 2024/2141 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/1925 E., 2021/742 K.
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
- Hükümler
- Mahkûmiyet, istinaf başvurusunun esastan reddi
- Temyiz edenler
- Sanıklar
- Tebliğname görüşü
- Ret, bozma
Karar Metni
340 kelime·2 dk okuma
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2020/1925 Esas, 2021/742 Karar sayılı kararının, sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,
Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,
merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği dikkate alındığında; katılan ...'in yokluğunda verilen kararın duruşmada bildirdiği ve bilinen son adresi olan “ ...
Mah. ... Cad. ... Sitesi No:7F İç Kapı No:11 .../ ANTALYA ” adresinden farklı olan MERNİS adresine MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin tebliğe çıkarıldığı, bu tebligatın iade gelmesi üzerine de MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı, bu şekilde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla; gerekçeli kararın, öncelikle katılanın kovuşturma aşamasında bildirdiği adresine usûlüne uygun olarak tebliğinin yapılması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/12998, K. 2024/2141, 13 Şubat 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama