Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13131 K.2025/9866

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu (İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1 ve 58. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezasına ve 100,00 TL adlî para cezasına ve 2. kez mükerrirliğe hükmedildiği, sanığın istinaf talebi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince duruşma açılması sonucu İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak,

sanık hakkında hırsızlık suçundan aynı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 62. ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezasına ve 2. kez mükerrirliğe hükmedilerek cezanın artırıldığı anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu)), 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın üzerine atılı suçu işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak delilin bulunmadığına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine"; sanığın temyiz isteminin "olayın kendisinin iş yerinden olmadığı zamanda gerçekleştiğine ve atılı suçu işlemediğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ve müdafiinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada, sanığın güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin sonuç ceza olarak 6 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükmün aleyhine bir istinaf istemi bulunmadığı, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan 6 yıl 3 ay hapis cezasının 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 6 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği, gözetilmeden, 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi,

2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen "İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez." hükmü uyarınca hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanığın cezasının infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına mahkemesince karar verilemeyeceği bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hakiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm kısmının (3) numaralı bendinden sonra gelmek üzere "5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 283. maddesi gereğince sanık hakkında hükmedilen 6 yıl 3 ay hapis cezasının 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına" ibaresinin eklenmesine,