Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/1333 K.2022/6201

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: O yer cumhuriyet savcısının “İddianamede bahsi geçen TCK’nın 174. maddesi gereğince cezalandırma isteminden gerekçeli kararda bahsedilmediği” şeklindeki temyiz talebinin sadece 5237 sayılı TCK’nın 174. maddesinde düzenlenen tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Mahkemenin 27/02/2014 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 174. maddesinde düzenlenen tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan beraat kararı verildiği, bu karara yönelik temyiz bulunmadığından kararın 08/04/2014 tarihinde kesinleştiği, 19/12/2019 tarihli kararda ise, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06/03/2019 tarihli bozma kararına uyularak mala zarar verme suçundan hüküm kurulduğu ve mala zarar verme suçundan dolayı kurulan hükme yönelik temyiz isteminin bulunmadığının anlaşılması karşısında; ortada incelenecek bir hüküm bulunmadığından,