Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13370 K.2022/20577

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen karara yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen karara yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. Maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin ve 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Elektronik ortamda UYAP-MERNİS’ten alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 23/07/2022 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,