Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/1347 K.2022/5730

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 09.07.2015 tarihinde müdafiisiz savunması alındığı ve sanığın müdafiii talebinin olmadığı, sonrasında mahkemece sanığa zorunlu müdafii atandığı ve müdafiinin duruşmaları takip ettiği, ancak sanığın müdafiiden haberi olmadığı, sanığın yokluğunda verilen 05/05/2016 tarihli hüküm sanık müdafiinin yüzüne karşı verildiği, sanığa gerekçeli kararın tebliğ edilmediği, sanık vekilinin de bu kararı temyiz etmediği,

ancak sanığın öğrenme üzerine 29.07.2016 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle, Güroymak Asliye Ceza Mahkemesinin 04/08/2016 tarihli, 2014/323 esas sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren, 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.