Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13495 K.2025/8975

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, müvekkile zararı gidermesi için verilen sürenin yeterli olmadığına, maddi durumunun dikkate alınması gerektiğine, yerel mahkemenin gerekli ve yeterli değerlendirmeden yoksun olduğuna, yeterli inceleme yapılmadan, şüpheden sanık yararlanır ilkesi ve müştekinin şikayetinden vazgeçtiği gözetilmeden, ceza davasının açılması için gereken şartlar sağlanmadan, her şeyi müvekkil aleyhine yorumlayarak verilen kararın usul ve yasalara aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;