Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13572 K.2025/9869

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu (İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-c, 62. ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezasına ve mükerrirliğe hükmedildiği, sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talepleri üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince duruşma açılması sonucu İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak,

sanık hakkında hırsızlık suçundan aynı Kanun'un 142/1-c, 143/1, 62. ve 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezasına ve mükerrirliğe hükmedilerek cezanın artırıldığı anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu), 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin "atılı suçu işlemediğine ve kendisine ölçüsüz ceza verildiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;