KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/13708 E., 2025/10086 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mayıs 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/1865 E., 2021/486 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
407 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin müvekkilinin söz konusu hırsızlık olayı ile ilgili uzaktan yakından bir ilgisinin bulunmadığına, katılanın beyanında müvekkilini aracı ile durduğunu ve hayvanları çalanın o olduğunu araba ve tekerleklerindeki çamurdan anladığını beyan ettiğine, ancak katılanın söz konusu suçu müvekkili tarafından işlendiğini bildiği ve gördüğü halde hiçbir şey yapmadan yoluna devam etmesine müsaade etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, müvekkilinin atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak,
kesin bir delilin dosya içerisinde mevcut olmadığına, müvekkilinin olay anında orada olduğuna ilişkin herhangi bir sinyal bilgisinin mevcut olmadığına, olayda 4 büyükbaş hayvanın çalındığına, müvekkilinin tek başına dört büyük baş hayvanı taşımasının mümkün olmadığına, olay yerinde müvekkiline ait herhangi bir ayak izi yahut vücut izine rastlanmadığına, kamera kayıtlarının çözünürlük açısından net bilgiler vermediğine, müvekkilinin yaşadığı bölge ve yaptığı iş neticesinde kullanmış olduğu aracının tekerleklerinin üretim özelliklerinin benzerlik göstermesinin normal olduğuna, aynı araca benzer araç kullanan birçok kişinin olduğuna,
şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiğine, müvekkili hakkında lehe olan hiçbir hükmün kullanılmadığına, şüpheden arındırılmış somut hiçbir delilin mevcut olmadığına ve soyut delillerin hukuka uygunluğu tartışılmadan hükme esas alındığına, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/13708, K. 2025/10086, 27 Mayıs 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama