Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/1372 K.2023/4029

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.03.2012 tarihli ve 2012/1232 Esas nolu iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1,142/1-b, 143, 116/1-4, 58 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.09.2014 tarihli ve 2012/207 Esas, 2014/392 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un, 142/1-b, 143, 168/2-4, 62, 116/1, 116/4, 119/1-c 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 11 ay 10 gün hapis cezası, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına her iki hüküm yönünden aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3.Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 28.05.2018 tarihli ve 2016/5511 Esas, 2018/7892 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 196.maddesine aykırı davranılması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma ilamına uyan Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2019 tarihli ve 2018/675 Esas, 2019/580 Karar sayılı ek kararı ile sanık ... hakkında duruşma açmaksızın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlâl suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 62, 168/4, 116/,4 119/1-c, 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 11 ay 10 gün hapis cezası 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve her iki hüküm yönünden aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunlarının uygulanmasına karar verilmiştir.

5.Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 16.12.2020 tarihli ve 2020/20990 Esas, 2020/15862 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında duruşma açılmadan ek kararla hüküm kurulması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

6.Bozma ilamına uyan Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2021/151 Esas, 2021/750 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 62 ve 53. maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının 11 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazına ve hak yoksunluklarına; sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 119/1-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi, suçlamayı kabul etmediğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyiz dışı sanık ... 'in katılanın komşusu olan ... 'nün damadı olduğu, temyiz dışı sanık ...'ın kayınvalidesi ...'nün ikametine sık sık gittiği, bu sebeple katılanın bahçesindeki köpekleri görerek kayınvalidesine sürekli olarak bu köpekleri çalacağını söylediği ve sanık ... ile birlikte anlaşarak olay günü köpeklerden birini çaldıkları, temyiz dışı sanık ...'ın suçlamayı kabul ettiği, ancak sanık ...'ın kabul etmediği, tanık ...'nın alınan beyanından da anlaşılacağı üzere sanık ...'ın ifadesinin suçtan kurtulmaya yönelik olduğu,

tanık ve katılan beyanları ve tüm dosya kapsamından sanık ...'ın temyiz dışı sanık ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde atılı suçları işlediği sabit olmakla sanığın inkara dayalı savunmasının kendisini suçtan ve cezadan kurtarmaya yönelik olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Sanığın bozma sonrası kazanılmış hakkının korunması bakımından hırsızlık suçundan kurulan hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken sevk maddesinin 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

V. KARAR