Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/13937 K.2022/19899

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,

sanıkların her üçünün de olayın sıcaklığı ile hazırlık aşamasında kolluk tarafından alınan ifadelerinde eylemi 05:00 sıralarında gerçekleştirdiklerini beyan ettikleri, UYAP sisteminden elde edilen verilere göre suç tarihinde güneş doğuş saatinin 06:14 olduğu, 05:14 itibarıyla gece sayılan zaman diliminin sona erdiği dikkate alınarak sanık hakkında TCK'nın 142/1-e maddesi uyarınca hükmolunan cezadan aynı Yasanın 143. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın önceden işlediği suçtan sonra süresi atılı bulunan suçu işlediği gerekçesiyle hakkında TCK’nın 58. maddesinin tatbikine karar verilmiş ise de sanığın adli sicil kaydındaki tek mahkumiyetin TCK’nın 188, 31/3 maddeleri uyarınca çocuk mahkumiyet hükmüne ilişkin olduğu, bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığa ait adli sicil kaydına göre sanığın tekerrüre esas alınabilecek başka bir mahkumiyetinin olmadığı nazara alınarak TCK’nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,