Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14005 K.2023/3836

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ödemiş 2. Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 17.01.2011 tarihli ve 2013/1519 Esas numaralı iddianame ile özetle; "katılan sanık ...'un olay tarihinde alış veriş yapmak için bir iş yerinin önüne 35 ... plakalı aracının park ettiği sırada, sanık ...'nın kullanmış olduğu 09 ... plakalı aracın geri geri manevra yaptığı sırada, sanık ...'a ait aracın sol ön köşesine çarpması sonucu müşteki sanıklar arasında tartışma çıktığı, ...'nın ...'u eliyle itekleyerek yere düşürdüğü, iki eliyle boğazını sıktığı, eliyle yumruk attığı, ...'un 30/08/2013 tarihli hastane raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı,

...'nın ...'a hitaben "şerefsiz, kafanı burada kırarım" şeklinde hakaret ve tehdit ettiği ayrıca sanıklar arasında meydana gelen boğuşma sırasında ...'nın ...'un gözlüğünü kırdığı, ...'un kavga sırasında ...'ya hitaben "suç mu bastırıyorsun, lan şerefsiz" şeklinde hakaret ettiği, ...'un ...'ya hitaben "seni işinden edeceğim, seni burada barındırmayacağım" diyerek tehditte bulunduğu" iddiasıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 106/1-1.cümle, 125/1,151/1, 53. maddeleri gereğince kasten yaralama, tehdit ve hakaret ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2014 tarihli ve 2013/456 Esas, 2014/304 Karar sayılı kararı ile sanığın tehdit ve hakaret suçlarından beraatine karar verildiği, kasten yaralama ve mala zarar verme suçları bakımından ise 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi uyarınca sanığın cezası daha ağır olan mala zarar verme suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, Dairemizin 17.09.2020 tarihli ve 2020/16537 Esas, 2020/8985 Karar sayılı ilâmıyla sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün "uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerekliliği" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2021 tarihli ve 2020/660 Esas, 2021/1239 Karar sayılı kararıyla, sanığın mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 21/2 ve 51. maddeleri gereğince 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahkûm olunan hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresinin belirlennesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; "katılanların miras bırakanı ölen ...'un gözlük camını kırmadığına, bu yönde bir kastının bulunmadığına, ayrıca katılanların gözlüğün değerinden fazlasını istemeleri nedeni ile uzlaşmanın gerçekleşmediğine" ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'nın kullanmış olduğu aracın geri geri manevra yaptığı sırada katılan ...'a ait aracın sol ön köşesine çarpması sonucu sanık ile katılan arasında tartışma çıktığı, sanığın katılan ...'i eliyle itekleyerek yere düşürdüğü, iki eliyle boğazını sıktığı, eliyle yumruk attığı, katılan ...'un basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, meydana gelen boğuşma sırasında sanığın katılan ...'un gözlüğünü kırdığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiş, katılanların da aşamalarda ifadelerinin alındığı tespit edilmiştir. 11.12.2020 tarihli Uzlaştırma Raporu ve 30.08.2013 tarihli adli rapor dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Katılan ...'un beyanları, bununla örtüşen 30.08.2013 tarihli adli rapor içeriği, kolluk tutanakları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu anlaşılmakla; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanığın katılanların miras bırakanı olan ...'un gözlük camını kırmadığına ve bu yönde bir kastının bulunmadığına yönelik temyiz sebebi reddedilmiş ve hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, Uzlaştırma Raporu ile sanığın katılanların beyan ettiği zararı karşılayamayacağını belirtmesi nedeniyle, uzlaşmanın sağlanamadığının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR