Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14024 K.2024/10666

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Dairemizin 07.06.2021 tarihli bozma kararında suç vasfının tespitine yönelik olarak suçun işlendiği yerin niteliğinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği belirtilmesine rağmen mahkemece kolluğa yazı yazılması ile kolluk görevlilerinin katılan ile görüşerek düzenledikleri tutanakta "cep telefonunun tren garının içinde bulunan bilet satış gişesinin ve banketlerin bulunduğu yerde meydana geldiği" şeklindeki yetersiz tespit ile yetinilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın 1 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırıldığı ve hükmolunan hapis cezasının birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında bozma sonrası tayin olunan 3 yıl 9 ay hapis cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 1 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden ve birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın neticeten 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,