KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/14136 E., 2024/13921 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Ekim 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/337 E. 2021/682 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nın 168/2. maddesi yerine aynı Yasa'nın 168/1. maddesinin gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Bozma üzerine yapılan yargılamada sanığın, soruşturma aşamasında şüpheli sıfatıyla dinlenen hurdacı ...'dan elde ettiği menfaati iade iade ettiği, şikayetçinin zararını da temyiz kapsamı dışında olan diğer sanıklar ile para toplayıp sanık Samet'in ailesi tarafından verilerek karşılandığını beyan ettiği yine bozma öncesi kovuşturma aşamasında celse arasında katılanın mahkemeye sunduğu dilekçeler ile sanıklar Emrullah Ay ve Samed Demir'in kendi paylarına düşen 1/3'lik zararı giderdiklerini bu sanıklar bakımından şikayetten vazgeçtiğini beyan ettiği,
bozma sonrası alınan 02.02.2021 tarihli beyanında halen zararının devam ettiğini ifade ettiği anlaşılmakla sanık ...'in ise zarar gideriminde bulunup bulunmadığı tespit edilmeden 5237 sayılı TCK'nın 168. madde hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/14136, K. 2024/13921, 3 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama