Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14193 K.2024/12395

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyet kararı verilen sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması ve anılan hükümler aleyhine temyiz istemi bulunmamasına karşın sanık hakkında bozma sonrası tekerrür hükümleri uygulanırken 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak sanık hakkında birinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,