Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14208 K.2023/2955

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.09.2013 tarihli ve 2013/1133 Esas No.lu iddianamesi ile sanıkların katılanın ikametine girdikleri, herhangi bir eşya çalamadan kaçtıkları, evin önündeki araçtan elde edilen parmak izleri marifetiyle sanıkların kimliklerinin tespit edildiği eyleme ilişkin hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 35, 116/1-4, 53 ve sanık ... için 58. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.... (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli 2013/378 Esas, 2015/281 Karar sayılı kararı ile sanıkların hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 35/1, 116/1-4, 119/1-c ve 53. maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 9 ay 11 gün ve 2 yıl 12 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, her iki suç yönünden hak yoksunluklarının uygulanmasına ve sanık ... yönünden aynı Kanun'un 58. maddesi gereğince hükmolunan hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Sanıkların temyiz talebi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 02.11.2020 tarihli ve 2020/22730 Esas, 2020/11593 Karar sayılı kararı ile eylemin gece gerçekleştiğine ilişkin delillerin belirtilmemesi ve sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilâmın belirtilmemesi sebepleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine ... (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2022 tarihli 2021/198 Esas, 2022/267 Karar sayılı kararı ile sanıkların hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35/1, 116/1, 119/1-c ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay ve 2 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, her iki suç yönünden hak yoksunluklarının uygulanmasına ve sanık ... yönünden aynı Kanun'un 58. maddesi gereğince hükmolunan hapis cezalarının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'ın temyiz istemi, hükümlerin temyiz edilmesi iradesinden ibarettir. 2.Sanık ...'in temyiz istemi, suçu işlemediğine ve parmak izinin aracın dış yüzeyinden alındığına ve mahkûmiyete yeterli delil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanıkların suç tarihinde katılanın ikametine balkon kapısını zorlayarak girdikleri, evden bir eşya alamadan çıkarken tanıklar tarafından görüldükleri, ikametin önündeki araca binip kaçmak istedikleri esnada aracın geri manevra yaparak taşın üzerine çıkması sebebiyle araçtan inip yaya olarak kaçtıkları, hakkında beraat kararı verilen temyiz dışı sanık O.K.'ya ait olduğu tespit edilen aracın sağ ön kapı dış yüzeyinde ve sol arka kapı açma mandalı yanından elde edilen izlerin sanıklara ait olduğunun tespit edildiği, böylelikle sanıkların hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu işledikleri kabulüyle mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

2. 22.08.2013 tarihli ekspertiz raporu, tanık beyanları, sanık savunmaları dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ...'in Temyiz Nedenlerine Yönelik Değerlendirme

Tanık ...'in hazırlık aşamasında alınan beyanında şahısların araç ile katılana ait evin önüne geldiklerini, iki kişinin araçtan inerek bahçe kapısından girdiklerini, o esnada şahısları bırakan aracın yavaşça evin etrafında seyir halinde olduğunu, kendisinin bağırması üzerine şahısların evden kaçarak araca bindiklerini belirttiği dikkate alındığında sanıkların hem olay yerine gelirken hem de kaçmak için kullanmış oldukları araçta; sağ ön kapı yüzeyinde ve sol arka kapı açma kapama mandalı yanında parmak izlerinin tespit edildiği,

temyiz dışı sanık O.K.'nın sanıkları tanımadığına, dolayısıyla aracına binmelerini gerektirir bir ilişkileri bulunmadığına ilişkin savunması, sanık ...'ın sanık ...'ın mahalleden arkadaşı olduğuna ilişkin savunması dikkate alındığında sanık ...'in aracın dış yüzeyinde herhangi bir şekilde parmak izi çıkmış olabileceğine ve suçu işlemediğine dair suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek mahkûmiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Her İki Sanık Yönünden Ortak Değerlendirme

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

C. Sanık ... Yönünden Değerlendirme

İlk hükümlerin sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olması ve bu hükümlerde sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun belirtilmemiş olması karşısında 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükümlerde ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle ... (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2022 tarihli ve 2021/198 Esas, 2022/267 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA,