Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/1422 K.2024/6702

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydına göre Gaziantep 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 08/09/2009 gün ve 2009/840 E - 2009/1657 K. sayılı ilâmında yer alan hırsızlık suçundan verilip 16/12/2010 tarihinde kesinleşen 3 yıl hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Sincan 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/06/2013 gün ve 2013/221 E- 2013/370 K. sayılı ilâmına konu 5 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında Gaziantep 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 08/09/2009 gün ve 2009/840 E - 2009/1657 K. sayılı ilâmında yer alan hırsızlık suçundan verilip 16/12/2010 tarihinde kesinleşen 3 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,