Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14392 K.2023/3883

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 10.09.2021 tarihli ve 2020/736 Esas, 2021/1051 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

A.İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2019 tarihli ve 2018/704 Esas, 2019/534 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4, 119/1-c, 62. maddeleri uyarınca kurulan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,