Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14410 K.2023/3407

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 23.01.2013 tarihli ve 2013/332 Esas No.lu iddianamesi ile sanığın Elazığ Belediye Başkanlığına ait çöp konteynırlarını, suç eşyası olduğunu bilerek satın alması biçimindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 165/1, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sanık hakkında Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2014 tarihli ve 2013/76 Esas, 2014/84 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 165/1, 62, 52. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Sanığın denetim süresi içerisinde 18.03.2015 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunması üzerine Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli ve 2016/292 Esas, 2016/390 Karar sayılı kararı ile hüküm aynen açıklanmıştır.

4. Anılan kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 13.04.2022 tarihli ve 2022/1498 Esas, 2022/7327 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında, hüküm ve gerekçe bölümünde alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiği belirtilmediği halde, adli para cezasının alt sınırdan, hapis cezasının ise alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişki yaratılması, 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince, sanık hakkında ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi hukuka aykırı bulunarak hüküm bozulmuştur.

5.Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2022 tarihli ve 2022/642 Esas, 2022/831 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 165/1, 62, 52 ve 53. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, atılı suçu işlediğine dair kesin ve inandıcı delil bulunmadığı, suça konu hurdayı alarak satan ilk kişi olmadığı, sanık...’ten satın alırken evrak sormamış olmasının ancak ihmal olarak değerlendirilebileceği, suçun manevi unsurunun oluşmadığı, Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/264 Esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin işbu dava tarihinden sonra olduğu, ertelemeye engel bir hal olmamasına rağmen 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.01.2014 tarihli ve 2013/76 Esas ve 2014/84 Karar sayılı ilamı ile sanık ...'ın Elazığ Belediyesi'nde çalıştığı, olay günü sanık ...'a ait hurda dükkanına belediyeye ait çöp konteynırlarının boşaltıldığının ihbarı üzerine emniyet görevlilerince işyerine gidildiğinde preslenmiş vaziyette konteynırların bulunduğu, sanık ...'ın, konteynırları sanık ...'dan satın aldığını söylediği, bu nedenle sanığın atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanık suçu kabul etmemiştir.

3. Sanık ...'ın hırsızlık, sanık ...'un suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkûmiyetlerine dair Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2014 tarihli ve 2013/76 Esas, 2014/84 Karar sayılı kararının, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyizi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 12.07.2018 tarihli ve 2015/12374 Esas, 2018/8998 Karar sayılı kararı ile, sanık ... hakkındaki hükmün onanmasına sanık ... hakkındaki hükmün bozulmasına karar verilmiş, sanık ... hakkında bozma üzerine verilen 30.05.2019 tarihli ve 2018/969 Esas, 2019/640 Karar sayılı mahkûmiyet kararı, sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 13.10.2020 tarihli ve 2020/17703 Esas, 2020/10483 karar sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir.

4. Hukuki süreç başlığı altında 4. maddede yazılı bulunan bozma gerekleri Mahkemece yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı, suça konu çöp konteynırlarının sanığa ait iş yerinde ele geçirildiğine dair 11.01.2013 tarihli olay, yakalama, muhafaza altına alma ve teslim tutanağı, temyiz dışı sanıklar ... ve ...'un beyanları, sanığın satın aldığı konteynırların belediyeye ait olduğunu bildiğine yönelik açık beyanı karşısında, sanığın eylemi sübuta ermekle, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamış, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin uygulanmadığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir

V. KARAR