Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14508 K.2023/2298

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09.10.2014 tarihli ve 2012/922 Soruşturma numaralı iddianame ile; "sanığın gece vakti katılanın ikâmetine balkon kapısına zarar vermek suretiyle girerek bir adet üç taşlı altın yüzük, tek taş altın yüzük, bayan kol saati, 3 adet imitasyon kolye ve iki adet imitasyon yüzüğü çaldığı" iddiasıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 116/4, 151/1 ve 53/1. maddeleri gereğince hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2014/1213 Esas, 2015/941 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilmiştir.

3. Anılan kararın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25.06.2020 tarihli ve 2020/10459 Esas, 2020/6857 Karar sayılı ilâmıyla atılı suçlardan verilen beraat hükümlerinin "...sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2021 tarihli ve 2020/389 Esas, 2021/264 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 62. ve 53/1. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun'un 116/4, 62. ve 53/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; mala zarar verme suçundan, aynı Kanun'un 151/1, 62. ve 53/1. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.02.2022 tarihli ve 2021/21484 Esas, 2022/2623 Karar sayılı ilâmıyla konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükmün onanmasına karar verilip, hırsızlık suçundan kurulan hükmün ise "suç tarihinde yürürlükte olmayan ve sanığın aleyhine olan TCK'nın 142/2-h maddesi ile hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2022/185 Esas, 2022/315 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 62. ve 53/1. maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; "sanık hakkında üst sınırdan ceza tayin edildiğine ve sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. ve 168. maddeleri uyarınca cezasından indirim yapılması gerektiğine" ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde sanığın katılanın ikâmetine gece vakti sayılan 19.30-21.00 saatleri arasında balkon PVC kapısına zarar vermek suretiyle girerek, bir adet üç taşlı altın yüzük, tek taş altın yüzük, bayan kol saati, 3 adet imitasyon kolye ve iki adet imitasyon yüzüğü çaldığı, 21.04.2014 tarihli ekspertiz raporuna göre, PVC balkon kapısı dış yüzeyinden alınan parmak izinin sanığın sol el yüzük parmak izinin tespit edildiği belirlenerek mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır. 2. Sanık aşamalarda, bahse konu ekspertiz raporunu kabul etmediğini, katılanın ikâmetine girmediğini beyanla inkâr içeren savunmada bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın olay tarihinde katılana ait ikâmetten katılanın beyanına göre, 500,00 TL değerindeki ziynet eşyalarını çaldığı olayda, suçun işleniş şekli ve özellikleri, suç tarihinde paranın satın alma gücü ve ekonomik şartlar gözetildiğinde, sanığın kastını özgüleyerek hırsızlık suçunun konusunu oluşturan 500,00 TL'nin değer bakımından az olarak kabul edilemeyecek olması dikkate alındığında, sanığın cezasından 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi uyarınca indirim yapılmasının koşullarının oluşmadığı;

yine sanığın 21.03.2021 tarihli duruşmada katılanın bildirdiği zararı karşılamak için süre istemesine rağmen, sonraki duruşmalarda katılanın zararını giderdiğine dair bir belgenin veya girişiminin bulunmadığı, bu itibarla sanığın cezasından aynı Kanun'un 168. maddesi uyarınca indirim yapılmasının koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak;

1. Sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşıldığı veya teşdiden ceza tayin edildiğine dair hiçbir gerekçe yazılmadan genel ifadeyle asgari hadden uzaklaşıldığı, yanılgılı vasıf tayini sonucu bozma öncesinde hırsızlık suçundan alt sınırdan hüküm kurulduğu suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırının 2 yıl olduğu gözetilmeden 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık hakkında hırsızlık suçunu gece vakti işlemiş olmasından dolayı, aynı Kanun'un 143/1. maddesi gereğince artırım yapılırken, anılan maddenin suç tarihinde yürürlükte bulunan haline göre en fazla cezanın 1/3'üne kadar artırılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/2 oranında artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR