Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14560 K.2023/2153

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Suça sürüklenen çocuk hakkında, Kozan Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.03.2016 tarihli ve 2016/1216 Soruşturma numaralı iddianame ile; "suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte olay günü geceleyin ... Halk Eğitim Merkezi Ek Hizmet Binasına giren sanık ...'nın hırsızlık suçunu işlemesine yardımda bulundukları" iddiasıyla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1.a.1, 143/1, 39/2-c, 31/3, 63, Çocuk Koruma Kanunu'nun 5. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kozan 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2016 tarihli ve 2016/229 Esas, 2016/633 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a, 143, 39/1, 31/3, 168/2. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Anılan kararın, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 21.09.2016 tarihli ve 2016/10037 Esas, 2016/9971 Karar sayılı ilâmıyla;

"Hırsızlık suçunun kamu kurumu niteliğinde olan Halk Eğitim Merkezi ek binasında sorumlu müdür olarak görev yapan mağdurun odasının kapısının kilidi kırılarak işlenmesi karşısında, 28.06.2014 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile TCK'nın 142/1-a maddesindeki “kamu kurum ve kuruluşlar” ile “ibadete ayrılmış yerlerde bulunan” cümlelerinde herhangi bir değişiklik yapılmamış olsa bile bu yerler aynı zamanda bina vasfında olduğundan bir fiille 2 bendin (142/1-a ve 142/2-h) ihlâl edilmesi nedeniyle,

sanık ve suça sürüklenen çocukların TCK'nın 44. maddesi gereği ağır olan TCK'nın 142/2-h maddesine göre cezalandırılmalarına karar verilmemesi, suça sürüklenen çocukların hırsızlık eylemine doğrudan katıldığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 37. maddesi yerine 39/1. maddesiyle hüküm kurulması,suça sürüklenen çocuklar ve sanığın, suç tarihinde gece vakti mağdurun işyerindeki odasının kapı kilidini kırıp içerden 10,00 - 20,00 TL kadar bozuk parayı aldıklarının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar ve sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de,

hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiği dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması" nedenleriyle, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gözetilerek bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2016 tarihli ve 2016/955 Esas, 2016/1039 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 168/2, 31/3, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 23.01.2017 tarihinde kesinleşmiştir.

5. Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2020 tarihli ve 2020/420 Esas, 2020/608 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, tabi tutulduğu denetim süresi içinde 30.05.2019 tarihinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca hüküm açıklanmış; Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2020/420 Esas, 2020/608 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 168/2, 31/3, 62. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafii süresi içerisinde verdiği 07.12.2020 hakim havale tarihli dilekçesi ile süre tutum talebinde bulunmuş, gerekçeli karar tebliğ edilmesine karşın ayrıntılı temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/955 Esas ve 2016/1039 Karar sayılı dosyasında sanık olarak bulunan ...'nın ... Halk Eğitim Merkezi ek hizmet binasında müdür olarak görev yapan şikâyetçi ...'un odasına kapısının kilidini kırarak girdiği, odasında bulunan masanın çekmecesinde bulunan ve şikâyetçiye ait olan 20,00 TL bozuk parayı aldığı, suça sürüklenen çocuk ...'in de gözcülük yaptığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş, sanık ...'ın soruşturma aşamasında alınan ve kovuşturma aşamasında tekrar ettiği beyanlarında saat 21.00 sıralarında ... ilçesinden ...'a hırsızlık amacı ile geldiklerini, kendisinin binaya girdiğini suça sürüklenen çocuğun gözcülük yaptığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

3. 16.03.2016 tarihli Tespit Tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunacak cezanın belirlenmesi sırasında 5237 sayılı Kanun'un 61/5. maddesi gereğince önce anılan Kanun'un 31/3. maddesi gereğince yaş küçüklüğü indirimi, daha sonra ise cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebep olarak yine anılan Kanun'un 168/2. maddesi gereğince etkin pişmanlık indirimi yapılması gerekirken sıralama hatası yapılması sonucu önce etkin pişmanlık indirimi ve daha sonra yaş küçüklüğü indirimi yapılması sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR