Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14672 K.2023/845

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 21.05.2010 tarihli ve 2010/1938 soruşturma numaralı iddianame ile; hastanenin camına tekme atarak zarar verdiğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 53/1 maddeleri uyarınca mala zarar verme suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2013 tarihli ve 2011/1242 Esas, 2013/606 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 168/1 maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231/5 maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 26.11.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/136 Esas, 2016/267 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11 maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 152/1-a, 168/1, 53 maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/136 Esas, 2016/267 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 13.10.2021 tarihli ve 2021/12184 Esas, 2021/16636 Karar sayılı kararı ile iddianamenin sevk maddesinde TCK'nın 152/1-a maddesinin yer almadığı ve ek savunma verilmeden uygulandığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bozma üzerine, ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2021/681 Esas, 2022/141 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4 maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi, zaman aşımını kesen ve durduran sebepler göz ardı edilerek verilen düşme kararının yasaya aykırı olduğu ve sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü sanığın eğitim ve araştırma hastanesinde hastane camına tekme atmak suretiyle zarar verdiği, sanığın savunmasında suçu kasten işlemediğini belirttiği, zararı soruşturma aşamasında giderdiği anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 231/8 maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı,

dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26.11.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 15.05.2015 günü yeniden işlemeye başladığı ve sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a. maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereğince olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin 8 yıl ve 12 yıl olduğu,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması sebebiyle bu sürelere eklenecek süreler de dikkate alındığında zamanaşımının dolmadığı gözetilmeden düşme kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR