Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14833 K.2024/15962

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 30.09.2021 tarihli ve 2020/14316 Esas, 2021/15642 Karar sayılı bozma ilamından önceki hüküm yalnız sanık tarafından temyiz edildiğinden, sanık hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan cezanın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 5 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sonuç olarak 5 ay hapis ve 20 gün para cezası ile cezalandırılmasına ve gün para cezasının günlüğü 20,00 TL'den hesaplanarak 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,