KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/14941 E., 2022/21781 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Aralık 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
355 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1) Suça sürüklenen çocuk hakkında ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Tüm dosya kapsamından suça sürüklenen çocuğun, müştekinin garaj kapısının anahtarını ele geçirmesinin hemen akabinde kilitli olan garaj kapısını açıp, garajda bulunan kamyonun içindeki suça konu parayı gece vakti çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d, 143 maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 142/2-h, 143 maddelerinden ceza tayini her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Suça sürüklenen çocuk hakkında ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Dairemizin 15.06.2021 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 29.12.2015 tarihli kararda suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 31/3, 62, 51 maddeleri uyarınca hükmolunan erteli 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun’un 142/2-h, 143/1, 31/2 maddeleri gereğince hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezasının, erteli 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazı yerine, suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak erteli 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/14941, K. 2022/21781, 28 Aralık 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama