Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15051 K.2024/6419

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar için 5271 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi uyarınca zorunlu olarak görevlendirilen müdafiinin görevinin hüküm kesinleşinceye kadar devam ettiği, suça sürüklenen çocuk ...'ın bozma öncesi ve bozma sonrası duruşmalarda, suça sürüklenen çocuk ...'ın da bozma öncesi duruşmada müdafii huzurunda savunma yaptıkları, suça sürüklenen çocukların hiçbir aşamada müdafi taleplerinin bulunmadığına yönelik açık herhangi bir beyanlarının olmadığı gözetildiğinde; suça sürüklenen çocuklar için 5271 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi uyarınca zorunlu olarak görevlendirilen müdafiinin yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 150/2. ve 188/1. madde ve fıkralarına aykırı olarak suça sürüklenen çocukların savunma haklarının kısıtlanması,