Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15144 K.2022/21124

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2015 tarihli ve 2015/1675 numaralı iddianamesiyle açılan kamu davası sonucunda ...

1. Çocuk Mahkemesinin 14.07.2016 tarihli ve 2015/418 E., 2016/471 K. sayılı kararıyla hırsızlık suçundan TCK’nın 142/2-h, 143 ve 31/2. maddeleri gereğince 4 yıl 6 ay ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan da TCK’nın 116/2-4, 31/2 ve 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince 3.600,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyet, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında ise atılı suçlardan beraat kararları verildiği,

kararların suça sürüklenen çocuklar müdafiine 09.08.2016 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından 19.07.2016 havale tarihli dilekçe ile temyiz edilmesinden sonra aynı müdafii tarafından verilen 10.08.2016 tarihli dilekçe ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında temyiz isteminden feragat ettiklerine ilişkin dilekçe üzerine suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkındaki hükümlerin 05.09.2016 tarihinde kesinleştiği,

suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlere yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2021 tarihli ve 2021/73533 nolu tebliğnamesi ile iş yeri dokunulmazlığına ilişkin görüş bildirilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 23.02.2022 tarihli ve 2021/23696 E., 2022/3025 K. sayılı kararı ile hırsızlık suçu yönünden görüş bildirilerek ek tebliğname düzenlenmesi için gönderme kararı verildiği,

bu karar sonrası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2022 tarihli ve 2021/73533 K. sayılı ek tebliğnamesinin düzenlenmesi üzerine bu kez Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 28.04.2022 tarihli ve 2022/3226 E., 2022/8675 K. sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk ... hakkında müdafii tarafından verilen bir feragat istemi bulunmamasına karşın, müdafii tarafından 10.08.2016 tarihli temyiz isteminden feragat dilekçesi sunduğundan bahisle gönderme kararı verildiği anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.11.2022 tarihli ve KD- 2022/15144 sayılı itirazı ile "1- itirazın kabulüne karar verilerek,

2- Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 28.04.2022 tarihli ve 2022/3226 E., 2022/8675 K. sayılı gönderme kararının kaldırılmasına, 3- ...

1. Çocuk Mahkemesinin 14/07/2016 tarih 2015/418 Esas 2016/471 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün onanmasına, 4- Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı konut dokunulmazlığını ihlal etme suçu yönünden asli dava zamanaşımı süresinin TCK'nın 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olduğu; ancak, 17.03.2015 tarihinde işlendiği iddia edilen eylemin işlendiği sırada suça sürüklenen çocuğun on iki yaşını doldurmuş olup da on beş yaşını doldurmamasından dolayı TCK’nın 66/2. maddesi uyarınca 12-15 yaş grubundaki suça sürüklenen çocuk açısından asli dava zaman aşımı sürelerinin 4 yıl olduğu,

TCK’nın 67/4. maddesi göz önünde bulundurulduğunda kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zaman aşımını kesen en son işlem olan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyet karar tarihi olan 14.07.2016 tarihinden itibaren TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının 14.07.2022 tarihinde, inceleme tarihinden önce gerçekleştiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle bozulmasına,

bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşmesine, 5-İtirazımız yerinde görülmediği takdirde, 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca bir karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi" şeklindeki itirazı üzerine dosya dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin 10.08.2016 tarihli feragat dilekçesinde açıkça beraat eden diğer suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında temyiz isteminden feragat ettiğini belirttiğinin ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında 19.07.2016 havale tarihli dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk ...’un temyiz isteminin değerlendirilmesinde kanuni zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.11.2022 tarihli ve KD- 2022/15144 sayılı İTİRAZININ KABULÜ ile Dairemizin 28.04.2022 tarihli ve 2022/3226 E., 2022/8675 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gece vakti müştekinin iş yerine katlanır penceresini açmak suretiyle girmesi şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 31/2. maddelerinde belirtilen iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e v, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımının, 14.07.2016 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,