KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/15310 E., 2024/2883 K.·B Ozma Üzerine
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/652 E., 2022/409 K
- Şikâyetçi
- ...
- Suça sürüklenen çocuk
- ...
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Dairemizin, 12.10.2021 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 02.03.2016 tarihli kararda suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 143, 168/2, 31/2, 62, 501/1-a, 52/2, 52/4. maddeleri uyarınca hükmolunan 2.240,00 TL adlî para cezasının, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine 1412 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 31/2, 168/2, 62. maddeleri gereğince hükmedilen 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasının,
2.240,00 TL adlî para cezası üzerinden infazı yerine, suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak 2.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143, 31/2, 168/2, 62. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğun 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereği kazanılmış hakkı gözetilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasının, 2.240,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına” karar verilmek suretiyle sair yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/15310, K. 2024/2883, 21 Şubat 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama