Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15381 K.2023/1744

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

Sanığın 13.11.2014 tarihinde ikamet etmekte olduğu adresinde, DEDAŞ görevlilerince yapılan denetimde harici faz çekilerek elektrik kullanıldığının tespit edilip tutanağa bağlandığı, sanığın bu adreste ikamet ettiğini kabul ettiği, 05.07.2012 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 6352 sayılı Kanun'un 84. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 168. maddesine eklenen 5. fıkra uyarınca, soruşturma aşamasında sanığa katılan kurumun vergili ve cezasız gerçek zararını ödediği takdirde hakkında kamu davası açılmayacağına dair ihtarda bulunulması gerektiği, bu durumun bir dava şartı olduğu,

somut olayda sanığa soruşturma aşamasında geçerli ihtarat yapılmadığı ve sanığın kurum zararının tamamını 16.11.2015 tarihinde giderdiğine dair kurum tarafından bilgi verildiği, soruşturma aşamasında kurum zararı bilirkişiye tespit ettirilmeden ve tespit ettirilse dahi usûlünce bildirimde bulunulmadan sanık hakkında dava açılması halinde sanık kovuşturma aşamasında zararı tamamen giderirse, zarar soruşturma aşamasında giderilmiş gibi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği,

Mahkemece de bu yönde düşme kararı verildiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.