Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15529 K.2022/21846

Sanık ...'in hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine dair ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/05/2016 gün ve 2016/102 Esas, 2016/410 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi sonrasında, Dairemizin 03/11/2022 gün ve 2021/3062 Esas, 2022/18257 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin ONANMASINA karar verilmesinin ardından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/12/2022 gün, 2 - 2016/294239 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/12/2022 gün, 2 - 2016/294239 sayılı itirazının KABULÜNE, sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin Dairemizin 03/11/2022 gün ve 2021/3062 Esas, 2022/18257 Karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle hırsızlık suçu ile birlikte işlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları bakımından sanığın savunma hakkının kısıtlanması,