Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15548 K.2023/3717

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu katılan sıfatını alabilecek surette kamu malına zarar verme suçundan zarar görmüş bulunan İçişleri Bakanlığının duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ederek davaya katılma iradesini açıkça ortaya koyduğu anlaşıldığından,

şikâyetçi kurumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/2. maddesi uyarınca kamu malına zarar verme suçundan açılan davaya katılmasına karar verilmekle, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği, katılan kurum vekilinin sadece kamu malına zarar verme suçu yönünden verilen hükmü, sanığın ise hakkında verilen tüm mahkumiyet hükümlerini temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, ihbar üzerine gelen şikâyetçi polislere hakaret içeren sözlerde bulunması ve ekip aracının kapısını kırması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun suç tarihinde yürürlükte bulunan 152/1-a, 125/3-a, 125/4. maddelerinde belirtilen kamu malına zarar verme ve hakaret suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının 24.02.2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş olması,