Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15562 K.2023/606

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 07.08.2015 tarihli ve Esas No:2015/10808, İddianame No: 2015/10010 sayılı iddianamesi ile, şikâyetçilerin birlikte oturduğu evin kapısının kilitli olmadığı bir sırada gündüzleyin bir şahsın girerek ...'ye ait ... marka cep telefonu ile ...'ya ait kimlik ve bir adet ikinci el cep telefonunu alarak çıktığı, HTS raporlarına göre olaydan hemen sonra şüpheliye ait ... nolu telefon kartının, çalınan ... marka telefona takılarak kullanıldığının belirlendiği şeklindeki anlatımla, sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından TCK'nın 142/1-b, 116/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2011 tarihli ve 2011/467 Esas, 2011/546 Karar sayılı kararı ile sanığın suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan, TCK'nın 165/1, 168/2. 53/1. maddeleri uyarınca 3 ay hapis ve 60 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince 1.200,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, hak yoksunluklarına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan beraatine karar verilmiştir.

3. Kararın sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından "TCK'nın 142/1-b ve 116/1. maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının oluştuğundan" bahisle aleyhe olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 31.05.2016 tarihli ve 2015/11242 Esas, 2016/8161 Karar sayılı kararı ile;

"a-Sanığın 30.06.2011 tarihli soruşturma aşamasında alınan beyanında, müştekinin evinden çalınan ... marka telefonu 2-3 ay önce kendisinin çalıştığı ...

5 nolu ... parkta çalışan ... isimli çocuğun bulup getirdiğini, kendisinin de çekmeceye koyduğunu, 1 ay kadar kimse sormayınca hattını takıp kullanmaya başladığını, mahkeme aşamasında ise suça konu cep telefonunu ismini ... olarak bildiği ancak soyadını, açık kimlik bilgilerini ve adresini bilmediği şahıstan 20,00 TL bedel karşılığında satın aldığını ifade ettiği,

ancak suça konu cep telefonun görüşme kayıtlarının çıkarıldığı ve sanığın ifadeleriyle örtüşmeyecek şekilde suç tarihinde sanık adına kayıtlı hat ile görüşme yapıldığının tespit edilmesi üzerine çalındığı gün sanığın sim kartı ile kullanıldığının Cumhuriyet Savcısı tarafından sanığa sorulması üzerine çalıntı olduğunu bilmediğini, hattı takmış olabileceğini hatırlamadığına dair savunmada bulunduğu,

sanığın tüm beyanları ve delillerin çelişkili olduğu ve sanığın savunmalarında suça konu cep telefonunu ismini ... olarak bildiği ancak soyadını, açık kimlik bilgilerini ve adresini bilmediği şahıstan 20,00 TL bedel karşılığında satın aldığına dair beyanın suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmakla, sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyeti gerekirken konut dokunulmazlığının ihlali suçundan beraat kararı verilmesi ve suç eşyasının satın alınması suçundan sanığın mahkum edilmesi,

b-Kabul ve uygulamaya göre de;

Suç eşyasının satın alınması suçunda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanacağına ilişkin kanunda bir düzenleme bulunmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2016 tarihli ve 2016/589 Esas, 2016/640 Karar sayılı kararı ile, hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b, 168/2, 62. 53 ve 58. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise; "Sanığın hırsızlık nedeniyle konut dokunulmazlığını ihlâlden, müştekilerin zararlarının karşılandığını belirttiği ve sanığın da zararı karşıladım dediği, dolayısıyla tarafların uzlaşması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 253/1.b.3 ve 19. maddeleri gereğince uzlaşması nedeniyle kamu davasının düşürülmesine" karar verilmiştir.

5. Kararın sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından "Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun hırsızlık suçu ile birlikte işlenmiş olması nedeniyle uzlaşmaya tabi olmadığından" bahisle aleyhe olarak temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 04.02.2019 tarihli ve 2017/2603 Esas, 2019/1003 Karar sayılı kararı ile; hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının onanmasına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün ise "Suç tarihi itibarıyla uzlaşma kapsamında kalmadığı anlaşılan konut dokunulmazlığının ihlali suçundan sanık ... hakkında düşme kararı verilemeyeceğinin gözetilmemesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2022 tarihli ve 2019/302 Esas, 2022/105 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan TCK'nın 116/1, 53, 58. maddeleri gereğince 6 ay hapis, hak yoksunlukları ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

7. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.08.2022 ve 06.12.2022 tarihli, 2-2022/85065 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ve ek Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii süresi içerisinde verdiği 25.04.2022 hakim havale tarihli dilekçesinde özetle, sanığın çaldığı iddia edilen cep telefonlarından birisi ile görüşme yapmasının suçu işlediği anlamına gelmediğini, sanığın olay yerinde olmadığının tanık beyanları ile de sabit olduğunu, sanığın beraat etmesi gerektiğini ileri sürmüş, sanık ise süresi içerisinde verdiği 23.02.2022 havale tarihli dilekçesinde sadece hükmü temyiz ettiğini belirtmiştir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 03.08.2011 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, karar tarihine kadar zamanaşımının dolmuş olması nedeniyle davanın düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

V. KARAR