Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15571 K.2023/173

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında, tutuklu olarak bulunduğu ceza infaz kurumunun koğuşundaki televizyon ve pencereleri kırmak şeklindeki eylemi nedeniyle Kandıra Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılması sonucunda Kandıra Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/360 Esas, 2015/963 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 152 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi,

168 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, 1-Sinir hastalığı ve koğuşta yalnız olması sebebiyle kendine hakim olamadığına, 1-Zararı giderdiği ve zarar gören kurum şikayetçi olmadığı halde sabıkalı durumu nedeniyle hakkında ceza tayin edildiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın suç tarihinde ceza infaz kurumunda tutuklu olarak bulunduğu koğuştaki televizyonu ve pencereleri kırarak toplamda 23.02.2015 tarihli Hasar Tespit Tutanağı ile belirlenen 105,00 TL zararın oluşmasına sebebiyet verdiği, meydana gelen zararı 12.03.2015 tarihinde kovuşturma başlamadan giderdiği anlaşılmıştır. 2. Sanık Cumhuriyet savcısı huzurunda eylemini ikrar etmiş, mahkemede susma hakkını kullanmıştır. 3. 23.02.2015 tarihli Hasar Tespit Tutanağı ve 12.03.2015 tarihli Alındı Belgesi dosya içerisinde mevcuttur. 4. Sanığın adli sicil kaydı dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. 22.02.2015 tarihli tutanakta sanığın acil çağrı butonuna basması üzerine odasına gidildiği, sanığın infaz koruma baş memuru ile görüşmek istediğini beyan ettiği, talebi üzerine sanığın koğuşuna gidildiğinde televizyon ve pencerenin kırılmış olduğunun görüldüğü, sanığa televizyonu ve camları neden kırdığı sorulduğunda psikolojisinin bozuk olması sebebiyle bir anda oluşan sinirle kırdığını beyan ettiği, dosya kapsamından ve adli sicil kaydından sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına dair herhangi bir bulgunun mevcut olmadığı anlaşıldığından sanık hakkında şikayete tabi olmayan kamu malına zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca zararı karşılamış olan sanık hakkında hükmolunan cezadan 2/3 oranında indirim yapılması hukuka uygun bulunduğundan sanığın zararı karşıladığı halde ceza verildiğine dair temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

4. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2010/473 Esas, 2010/236 Karar sayılı kararında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, bu nedenle sanığın adli sicil kaydındaki ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/253 Esas, 2013/783 Karar sayılı ve 27.01.2014 tarihinde kesinleşen ilamının 5237 sayılı Kanun'un 152 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca mahkumiyet hükmüne ilişkin olması gözetilerek tekerrüre esas alınması ve sanığın ikinci kez mükerrir sayılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde hukuka aykırılık bulunmuş ise de temyiz edenin sıfatı dikkate alınarak bozma sebebi yapılmamıştır.

5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR