Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15903 K.2025/4646

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin temyiz isteminin ise, alt sınıra yakın ceza verildiğine ve hatalı olarak takdiri indirim uygulandığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi gereğince belirlenen cezaya 5237 sayılı Kanun'un 143/1. ve 43/1. maddeleri gereğince artırım yapılarak 9 yıl 24 ay hapis cezasına ulaşıldıktan sonra bu ceza üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 8 yıl 14 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 9 yıl 2 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayini,