Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15926 K.2023/2275

Hükümden önce 05.08.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun’un 21. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ve Bölge Adliye Mahkemelerinin kararlarına karşı yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin onbeş gün olarak değiştirildiği;

ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305 ilâ 326. maddelerinin uygulanması gerektiği ve 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca da temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden, hüküm fıkrasında kanun yoluna başvuru süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle yanıltıcı ifade kullanılmış olması karşısında;

suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin 7 günlük yasal süresi geçtikten sonra yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma sonrası kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1.Hüküm tarihinde sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in ... T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda, suça sürüklenen çocuk ...'nun da ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü oldukları, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemedikleri sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 17.02.2021 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma haklarının kısıtlanması hukuka aykırı görülmüştür.

2. Suç tarihinde 15 yaşını doldurup 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocukların gündüz vakti şikayetçinin evine rızası dışında girmeleri şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 119/1-c, 31/3. maddelerinde yer alan konut dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturduğu, bu suç için belirlenecek cezaların üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddeleri gereği 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suçun işlendiği 11.03.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar, 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

II. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Maçka Asliye Ceza Mahkemesi, 17.02.2021 tarihli ve 2020/164 Esas, 2021/105 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1 maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık ve Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden