Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15962 K.2023/3453

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2014 tarihli ve 2014/11484 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın verilen gözaltı kararı sonrasında, kolluk biriminde bulunduğu sırada tuvaletin havalandırma camının önündeki ızgaraları ve asma tavan köpüklerini kırmak suretiyle pencereden kaçmaya çalışırken yakalandığı ve bu şekilde üzerine atılı kamu malına zarar verme ve hükümlü veya tutuklulunun kaçması suçlarını işlediğinden bahisle eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292/1, 35/2, 152/1-a, 53, 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B.Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli kararı ile sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiş, anılan kararın sanık ve suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 11.11.2021 tarihli ve 2020/17292 Esas, 2021/19199 Karar sayılı kararı ile sanığın savunma hakkının kısıtlanması ve kamu malına zarar verme suçu bakımından suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığının iddia hakkının kısıtlanması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C.Bozma üzerine Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2022/41 Esas, 2022/321 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 152/1-a. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun’un 292/1, 35. maddeleri uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, her iki suç yönünden aynı Kanun'un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarına ve cezalarının aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz istemi; kamu malına zarar verme suçundan alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2.Sanığın temyiz istemi; madde bağımlısı olduğundan istem dışı hareket ettiğine, pişman olduğuna, zararı gidermek istediğine, beraatine karar verilmesini istediğine ve re’sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.04.03.2014 tarihinde sanığın gözaltına alındığı, karakolda bulunduğu sırada tuvalet ihtiyacından bahisle tuvalete girdiği, güvenlik görevlisinin kapıda beklediği sırada ses duyması üzerine tuvalete girdiğinde sanığın havalandırma camının önündeki ızgara ve asma tavan köpüğünü kırarak camdan kaçmak istediğini görerek sanığı yakaladığı, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Sanığın tevil yollu ikrara yönelik savunması, katılan beyanı, Ev Arama ve Yakalama Tutanağı, 04.03.2014 tarihli tutanak, Yakalama ve Gözaltına Alma Tutanağı, tanık beyanları dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A.Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Dairemizin bozma kararı üzerine yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ile sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/538 Esas, 2012/274 Karar sayılı ilâmında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

B.Hükümlü veya Tutuklunun Kaçması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Dairemizin bozma kararı üzerine yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunun oluşabilmesi için, failin hakkında 5271 sayılı Kanun'un 101. maddesi uyarınca hakkında tutuklama kararı verilmiş ya da hakkında kesinleşmiş bir mâhkumiyet hükmü bulunan bir kimse olması ve tutukevinden, ceza infaz kurumundan ya da gözetimi altında bulunduğu görevlilerin elinden kaçması gerektiği, söz konusu suçların özgü suç niteliğinde olduğu,

bu suçların yalnızca durum ve sıfatı anılan maddelerdeki tanıma uyan kişilerin işleyebileceği nazara alındığında, sanığın başka bir suça yönelik soruşturma kapsamında Cumhuriyet savcısı tarafından verilmiş gözaltı kararıyla kolluk görevlilerinin gözetimindeyken kaçması şeklinde gerçekleşen eylemi nedeni ile 5237 sayılı Kanun'un 292/1. maddesinde düzenlenen suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı, ancak 03.03.2014 tarihli Ev Arama ve Yakalama Tutanağı ile 04.03.2014 tarihli Tutanakta sanığın soruşturma kapsamındaki suç nedeniyle yakalandığında yapılan kimlik tespitinde başka Mahkemelerden verilmiş arama kararlarının bulunduğunun belirtildiği,

bu Mahkemelerdeki işlemler için adliyeye gelindiği, bir Mahkemedeki işlemlerin uzun süreceğinin belirtilmesi nedeniyle belirtilen saate kadar beklemek üzere kolluk merkezine getirilip beklenmeye başlandığında sanığın kaçmaya teşebbüs ettiğinin anlaşılması karşısında, arandığı söylenen Mahkeme dosyalarının tutukluluk veya kesinleşmiş mâhkumiyet kararına ilişkin olup olmadığının tespitine yönelik olarak dosyada bulunmayan yakalama kararlarının aslı ya da onaylı sureti Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde getirtilip incelenerek sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2022/41 Esas, 2022/321 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/538 Esas,

2012/274 Karar sayılı ilâmında yazılı 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi gereğince kasten yaralama suçundan verilen 1 yıl 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,