Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/16033 K.2024/1853

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1.Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2.Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

İstanbul (Kapatılan) 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2003/213 Esas, 2011/84 Karar sayılı ek kararıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/1. maddesinden tesis edilen 3 yıl 4 ay hapis cezası tekerrüre esas alınmış ise de bu kararın inceleme konusu olan suç tarihinden sonra verilmesi nedeniyle tekerrüre esas olamayacağı, bunun yerine sanığın adlî sicil kaydında yer alan İstanbul (Kapatılan) 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.05.2011 tarihli ve 2003/213 Esas, 2011/84 Karar sayılı 25.09.2012 tarihinde kesinleşen 765 sayılı Kanun'un 168/1, 3713 sayılı Kanun'un 5. maddeleri uyarınca hükmedilen 18 yıl 9 ay hapis cezasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “ sanık hakkında, İstanbul (Kapatılan)12.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2003/213 Esas, 2011/84 Karar sayılı ek kararıyla hükmedilen 5237 sayılı Kanun'un 204/1. maddesinden tesis edilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına” ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, “İstanbul (Kapatılan) 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.05.2011 tarihli ve 2003/213 Esas, 2011/84 Karar sayılı 25.09.2012 tarihinde kesinleşen 765 sayılı Kanun'un 168/1, 3713 sayılı Kanun'un 5. maddeleri uyarınca hükmedilen 18 yıl 9 ay hapis cezasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınmasına;