Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/16140 K.2024/5809

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

17.09.2011 ve 23.11.2011 olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında yalnızca 17.09.2011 olarak gösterilmesi, mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak görülmüştür.

I - Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 143 ve 43. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 16 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 21 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II - Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a ve 143. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 8 ay hapis cezasından aynı Kanunun 35. maddesi gereğince ¼ oranında indirim yapılırken 2 yıl hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedilmesi, sonraki uygulamaların doğru olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ilgın Sulh Ceza Mahkemesinin, 09.12.2009 tarihli ve 2009/318 Esas, 2009/308 Karar sayılı kararının, 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince miktar itibarıyla kesin olduğu, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8/1. maddesinde yer alan hüküm gözetilerek, 1412 sayılı Kanun'un 305/son maddesine göre miktar itibarıyla kesin olan adlî, para cezalarının tekerrür uygulamasına esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas sabıkasının da bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,