Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/16186 K.2025/10232

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, suça konu iş yerinde daha önce çalışıp ücret alacağını alamadığı için bu eylemi gerçekleştiren suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 144/1-b maddesinin uygulanma alanı olup olmadığı araştırılmadan hüküm kurulduğuna, ayrıca şartları ve unsurları oluşmadığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında TCK 43.maddesinin uyguladığı ve nitelikli hırsızlık suçu yönünden ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu,

verilen mahkûmiyet kararının bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 143/1, 43, 31/3 ve 62. maddelerine göre belirlenen 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,