Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/16269 K.2025/10454

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

01.07.2020 tarihli bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun neticeten 1 yıl 3 ay hapis cezasına mahkûm edildiği ve bu hüküm aleyhine bir temyiz isteği bulunmaması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan 1 yıl 3 ay hapis cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği, buna göre 29.09.2022 tarihli hükümde sonuç olarak hükmedilen erteli 2 yıl 1 ay hapis cezasının, erteli 1 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının dikkate alınmaması,