Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/1769 K.2022/5226

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından, suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/06/2019 tarihli 2019/124-2019/293 esas sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 22/09/2020 gün ve 2020/1612-2020/9161 esas sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/02/2022 gün, 2-2021/37138 sayılı itirazı üzerine 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede.

Dairemiz tarafından verilen 22/09/2020 gün ve 2020/1612-2020/9161 esas sayılı ilamına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 11/02/2022 günü yapılan itirazın KABULÜNE ve verilen onama kararı KALDIRILARAK yapılan incelemede.

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır.

(Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, sanık hakkında her ne kadar daha önce 12/12/2015 tarihli ve 2015/456 Esas sayılı karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de.

5271 sayılı CMK'nın hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını düzenleyen 231. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesinde "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder." hükmü uyarınca 18/06/2019 tarihli ve 2019/124 Esas,