KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/1814 E., 2022/4628 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Hükmün açıklanmasının dayanağını oluşturan Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/09/2012 tarih ve 2010/935 Esas , 2012/1054 Karar sayılı dava dosyasının tümüne ilişkin evrakların onaysız fotokopi olduğu anlaşıldığından, anılan dosyanın tüm soruşturma ve kovuşturma evraklarının aslı veya onaylı suretleri denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulmadan hüküm kurulması,
2-5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca, sanık tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi halinde, duruşma açılarak ve sanığa duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda duruşmaya devam edilerek hükmün açıklanacağına ilişkin ihtarı içeren meşruhatlı davetiye ile duruşmadan haberdar edilerek savunması alındıktan sonra,
hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği ancak incelemeye konu dosyada duruşma davetiyesinin sanığın bildirdiği son adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ yapılması gerektiği gözetilmeden bu adres ile aynı olan MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre muhtara yapılan tebliğ işleminin geçersiz olması karşısında; sanığın usulüne uygun tebligat ile dava ve duruşmalardan haberdar edilmeyerek savunması alınmadan 5271 sayılı CMK’nın 193. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,
3-Kabule göre de; hükümden sonra 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/1814, K. 2022/4628, 15 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama