Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/192 K.2024/1665

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 tarihli ve 9-7-56 sayılı kararında açıklandığı üzere ve kovuşturma evresinde kendisine zorunlu müdafi atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda zorunlu müdafie yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukukî sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafi sanığın lehine gibi görünen bazı işlemleri yapmış olsa da, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde;

talimatla savunması alınan suça sürüklenen çocuğun kovuşturma aşamasında esas mahkemesinde kendisine müdafii atandığından haberi olmadığı, suça sürüklenen yokluğunda verilen 25.02.2016 tarihli kararın mahkemece atanan zorunlu müdafii Av....'a tefhim edildiği ve müdafii tarafından verilen temyiz dilekçesinin suça sürüklenen çocuğa tebliğ edildiğine dair bir belgeye dosya arasında ve UYAP’ta rastlanmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğa bilgisi dışında temyiz dilekçesi veren Av....'ın temyizini kabul edip etmediği,

muvafakat ettiği taktirde müdafiinin temyizinin inceleneceği, muvafakat vermediği takdirde Av....'ın temyizinin incelenmeyeceği, kararda belirtilen temyiz süresi içinde muvafakat etmediğine dair dilekçe vermediği taktirde muvafakat vermiş sayılarak müdafiinin dilekçesine göre inceleme yapılacağı belirtilmek suretiyle meşruhatlı tebligat çıkarılması,

bunu gösterir belgeler ile suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmesi ya da muvafakat edilmediğine dair dilekçe verilmemesi durumunda bu konuda ek Tebliğname düzenlendikten ve yokluğunda verilen karar katılanın duruşmada bildirdiği ile aynı olan MERNİS adresinde MERNİS şerhi ile tebliğe gönderilerek eşi imzasına tebliğ edilmesi işleminin geçersiz olması nedeniyle gerekçeli kararın katılana usulüne uygun olarak (öncelikle bilinen son adresine MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin tebliği,